Het is zondagmiddag en ik zit thuis, omdat ik mijn slangen moet verzorgen. Verder ben ik bezig met de vertaling van

het Protocol Gifslangenbeten, van het Nederlands naar het Engels. Want ook Amerika heeft grote belangstelling voor

dit Protocol. Ik heb het zelf geschreven dus de vertaling zal geen problemen opleveren. Dan om ongeveer 17.15 uur

gaat de telefoon, ik denk laat maar gaan want op datzelfde moment ben ik met een Cerastes cerastes (hoornadder)

bezig, en dus laat ik de telefoon voor wat het is. ( Als het belangrijk is bellen ze nog wel een keer). En ja

hoor kort daarna gaat de telefoon nog een keer. Ik loop naar de huiskamer en neem op: Hallo!! Wie is daar ?

Ja, je spreekt met Piet van Dierenambulance R.E.O. Oh, hallo Piet , wat is er ? Nou we krijgen net en melding

van een man, die een cocon op zīn banaan heeft gevonden, en nu kruipen er allemaal hele kleine spinnetjes uit. Ik heb

zīn telefoonnummer hier. Oke geef maar door en dan bel ik hem wel op. Piet geft het nummer en ik bel direct op.

Ja goedenmiddag U spreekt met Peter van Baarlen, U hebt zojuist de dierenambulance gebeld, wat is er aan de

hand? Nou, ik wilde een banaantje gaan happen en toen zag ik een cocon die openging, en daar kwamen allemaal

spinnetjes uit. Oke afblijven, en we komen direct naar U toe. Ik bel Piet weer op en vertel wat ik vermoed dat het is

Piet dat zijn waarschijnlijk vogelspinnen, en ik ga ze weg- halen. Oh zal ik mee gaan? Ja natuurlijk, het is jullie melding.

Ik haal je op, oke Piet ik zie je zo. Dus tien minuten later staan Piet en Joke voor de deur. En we gaan op weg naar

Rotterdam-West. Daar aangekomen bellen we aan en worden vriendelijk ontvangen. Waar zijn ze? Ze staan op tafel in een

jampotje. Ik pak het potje, en mīn loupe. Bestudeer aandachtig het gewriemel in het potje, en ik moet heel goed

kijken om te kunnen vaststellen wat het is. Nou ik zit opgezadeld met ongeveer 70 minuscule vogelspinnetjes. Naar

alle waarschijnlijkheid Brachipelma Smitii ( Mexicaanse roodknie, of Brachipelma Vagans.

Een week geleden wisten we ( Dierenambulance R.E.O en ik ( Peter van Baarlen) niet eens van elkaars bestaan af.

Gisteren Zaterdag 19 mei , hadden Piet en ik een gesprek over een cursus reptielen en amfibieen voor de dierenambulance en een dag later deze melding!!

Zo zie je maar, het leven hangt van toevalligheden aan elkaar.

 

Peter.