VAN UIT DE MELDKAMER

 

We rijden voor een melding van eenzame hond
 

Bron: 'DIERENAMBULANCE R.E.O.'
Rotterdam - Zondag-17 MAART 2002,

 


Zondag morgen 09.15 uur. We rijden voor een melding van eenzame hond op de
kade van Schiehoofd haven nr 245. We zijn op vanalles voorbereid, want het
beestje laat zijn tanden zien, zo vertelt de centralist in de meldkamer. Een
maal gearriveerd zit op het uiterste puntje van de kade een Beagle, (een
bruin met zwart en wit jachthondje). Het laten zien van de tanden en het
gegrom is in dit geval pure angst. Wij ontfermen ons over het hondje, dat
niet van haar plaats wil wijken. Uiteindelijk tillen we haar op en nemen
haar in de auto mee naar onze post aan de Cartesiusstraat. De Beagle rilt
van angst en houdt haar rechter pootje omhoog. Onze verpleegkundige
onderzoekt het pootje maar kan er niks aan vinden, bovendien kan het hondje
er goed op lopen. We hebben een zwart kokertje aan heer hals band gevonden,
waarin we een adres en telefoon nummer hopen aan te treffen.
Terug op de Cartesiusstraat heeft de centralist de kennel voor de opvang al
in orde gemaakt en met een beetje voer en wat water, komt onze Beagle weer
een beetje tot rust.
Intussen hebben we het Backhome systeem over de vacht van de hond getrokken
en een "PING" van het apparaat en een "BINGO" van ons drieën vinden we een
chip. Het internet en Amivedi doen hun werken zo traceren we de eigenaar.
Die zo'n tien minuten na onze melding op belt of ze hun hondje kunnen komen
halen en waar zij zitten. Onder tussen heeft onze chauffeur het kokertje
open geschroefd en daarin treffen wij een batterijtje. We kijken elkaar
vragend aan.
Om 11.00 uur melden de eigenaren zich en kijken wij lachend toe hoe hond en
eigenaren zich dolblij met elkaar herenigen.
Dan krijgen we het hele verhaal te horen. Tijdens een logeer partij in
Rotterdam liet iemand per ongeluk de deur iets te lang open. De Beagle, die
Spike blijkt te heten ontsnapte, werd geschept door een auto en vluchte
vervolgens. Wij vermoeden een lichte kneuzing aan het rechter pootje, te
meer omdat ze er zo goed op kan lopen. Het zwarte kokertje met batterij
blijkt een "Pet finder" systeem. Dat huisdieren tot 1 km zeer nauwkeurig kan
traceren. Een systeem dat in dit geval faalde.
Ook na deze blijde hereniging, blijven wij adviseren uw huisdieren, hond of
kat, te laten chippen. Ook naast andere systemen. Dit blijft het meest
effectieve systeem om uw viervoetige vriendje weer terug te vinden.

 

 
 

 

 




Foto's: Edwin Verhoeven

     



        

              Dinsdag, 16 Oktober 2001 
        © Dierenambulance Rotterdam en Omstreken