17.00 kom ik binnen voor mijn avond dienst en krijg ik te horen bij het Alexandrium word een sloot gedempd.

En daar liggen vissen te sterven , Linda van de dagdienst wilde mee.

Nou dat kan , hoe meer mensen des te beter.

Daar aangekomen troffen we een waterpoel aan met tientallen vissen , die boven aan de opppervlakte aan het happen waren.

Linda, Ben en ik zijn met een kist naar de kant gelopen om te zien wat we konden doen.

Het was een grote drap waar die vissen in zwommen.

We hebben geprobeerd zoveel mogelijk vissen te redden.

Je weet eigenlijk onbegonnen werk , maar ja je laat je hart toch spreken.

Gelukkig hebben we tientallen kunnen verplaatsen naar een ander schoon water een stuk verder

en maar hopen dat ze daar ook niet gaan bouwen zonder aan de levende diertjes te denken.

JOKE